Koos Terpstra: ‘We zijn de greep op ons eigen bestaan kwijt’ -I-

In de Volkskrant van 10 mei -katern 4, pagina 07- een groot en interessant -gezien zijn opvattingen- gesprek met Koos Terpstra, toneelschrijver, geïnterviewd door Jan Tromp.
Ik ga jullie van een aantal citaten deelgenoot maken.
''De kunst is elke keer opnieuw te ervaren wat er gebeurt. Dat is voor mij de essentie van geluk.’

Jullie ontkomen er niet aan

Omdat ik na zo lange tijd stilte weer energiek begonnen ben ontkomen jullie er niet aan dat ik eerst eens het 'gespaarde' weg ga werken. En ga dit ook nog 'terug in de tijd' doen ook. Je bent gewaarschuwd.
In de Volkskrant van 8 mei, p. 6, een stukje van Malou van Hintum over de opvattingen van Felix Steemers die op 11 mei aan de Vrije Universiteit in Amsterdam zijn proefschrift 'Blijvende inzetbaarheid in langere loopbanen' verdedigde.
Ik zal er een en ander uit citeren:


"Ervaring als een optelsom van gewerkte jaren is onbelangrijk"
"Steemers rekent ook af met de mythe dat opleidingen en trainingen de inzetbaarheid van werknemers vergroten. Waar trainingen vooral toe leiden, zegt hij, is overwaardering van de eigen competenties en een hoger salaris. Ze belonen de inzetbaarheid van het verleden, maar leveren geen bijdrage aan die van de toekomst."
"Wat er wél toe doet, is wat Steemers ‘cognitieve flexibiliteit’ noemt: de houding van werknemers tegenover veranderende taken en situaties. Werknemers die leergierig zijn en reflecteren op hun eigen manier van werken en denken, zullen gemakkelijker nieuwe inzichten, kennis en vaardigheden opdoen dan mensen die werken op de automatische piloot. Ook dat heeft met leeftijd niet zo veel te maken – al zal het voor velen waarschijnlijk schrikken zijn dat werknemers volgens Steemers’ onderzoek al vanaf 35 jaar minder goed inzetbaar zijn. Dan heb je nog zeker dertig jaar te gaan!"

Dus geen last meer van ...

" ' ... Acht uur?' vroeg Sean. 'Niet iedereen begint zijn dag bij het krieken van de ochtend. Misschien is mevrouw Gallagher wel het negen-tot-vijftype.' Aidan was geen ochtendmens. Hij voelde mee met al die mensen die iedere ochtend hun nog maar halfwakkere lichamen naar kantoor moesten slepen om productief te zijn volgens het schema van een ander."

Heather Lowell, Afrekening in bloed, p. 64

In deemoed

In deemoed, inderdaad. Ik weet het: 'je bent te lang alleen geweest'. Andere bezigheden, verplichtingen weerhielden me. Maar nu, vakantietijd, weer volop goede voornemens. En ik las ook weer, dus een citaat:
'Zoiets mag ík binnenkort doen, als ik met pensioen ga. Dan kan ik gaan slapen wanneer ik er zin in heb. ...'

Vidar Sundstol, Land van dromen, p. 253

Het is maar dat jullie het weten.

Verwoestende ouwemannenleeftijd - Mankell

"... had de ouderdom zijn klauwen nu serieus in hem geslagen. Had hij dat stadium al bereikt? Was hij in de buurt van de verwoestende ouwemannenleeftijd, waarin hij steeds krachtelozer zou worden?"

Henning Mankell, De gekwelde man, p. 311

Schoolplatentijd - Mankell

"Even overviel hem een nostalgisch verlangen terug naar de 'schoolplatentijd', maar hij verjoeg zijn herinneringsbeelden. Hij wist dat sentimentaliteit over het verleden de gedachte aan zijn toekomstige ouderdom aleen maar extra pijnlijk en angstaanjagend zou maken."

Henning Mankell, De gekwelde man, p. 176

Ledigheid - Mankell

"Hij was zijn ledigheid met spookbeelden aan het vullen, dacht hij. Misschien was het een inleidende oefening voor de ellende die zou komen wanneer hij uiteindelijk ook de gevangene werd van de onvermijdelijke pensionering?"

Henning Mankell, De gekwelde man, p. 135

De wildgroei -in grootte en bezetting- van organisaties

Ook in AOB, Het Onderwijsblad, nr. 5, 13 maart 2010, op p. 22:
Het inzicht van Plasterk dat er meer gedaan -had- moet-en- worden aan de wildgroei -in grootte en bezetting- van organisaties. Rijkelijk laat maar wel inkeer dus -of een niet-afgemaakt beleidsvoornemen...

" U kondigde een tweede actieplan aan, wat komt daar dan in?
"Dat je terug moet naar werkbare organisaties, kleinschaligheid, daar hebben we nu tot nu toe alleen de fusietoets voor ingevoerd. Maar er is natuurlijk al zoveel gefuseerd dat je instellingen ook weer zal moet ontvlechten, terugbrengen tot een werkbare organisaties. Er ligt dat idee van Staf Depla (PvdA-Kamerlid, red.) om het geld niet aan de besturen over te maken maar naar de locatie, de school. Dat is ingewikkeld, maar daar willen we de volgende periode mee bezig gaan.”
Ligt het probleem dan niet bij de besturen?
"Het probleem is dat door het alsmaar doorfuseren er nu, ongetwijfeld heel professionele, managers zitten die het voor het zeggen hebben. Vroeger had je bij het openbaar onderwijs invloed op het bestuur door de stem die je uitbracht tijdens de verkiezingen, en bij het bijzonder onderwijs zaten er vaak ouders in het bestuur. Van wie is de school nu? Waar moet je wezen als je het er niet mee eens bent? Het CDA vindt dat er niets aan de hand is, die wijst op de horizontale medezeggenschap. Van de autonomie van de besturen moet je afblijven. Maar ik vind dat langzamerhand de legitimatie van de huidige besturen onder druk staat. Aan wie leggen ze verantwoording af? Voor een sector waar we 35 miljard doorheen pompen, waar we onze kinderen aan toe vertrouwen, is dat toch een legitieme vraag. Het is publiek geld." "

Alweer Van Haperen!

AOB, Het Onderwijsblad, nr. 5, 13 maart 2010, p. 15.
Alweer Van Haperen.
Moet-ie maar niet van die ongenuanceerde, weinig onderbouwde uitspraken doen!

"Nog steeds ontwikkelen bevoegde leraren zich niet in de klas, maar zitten op kantoor naar een beeldscherm te staren, terwijl in de lokalen onbevoegde brokkenpiloten leerlingen in de gordijnen jagen. "

De geschiedenis van de liefde

"(‘Laten we onder een boom gaan staan,’ zei ze. ‘Waarom?’’Omdat dat leuker is.’ ‘Misschien moet jij op een stoel gaan zitten, dan kom ik naast je staan, zoals ze dat altijd met getrouwde mensen doen.’ ‘Dat is stom.’ ‘Waarom is dat stom?’ ‘Omdat we niet getrouwd zijn.’ ‘Moeten we elkaars hand vasthouden?’ ‘Dat mag niet.’ ‘Waarom niet?’ ‘Omdat de mensen het dan weten.’ ‘Wat weten?’ ‘Over ons.’ ‘Wat geeft het als ze het weten?’ ‘Het is beter als het een geheim is.’ ‘Waarom?’ ‘Dan kan niemand het van ons afpakken.’)"

Nicole Krauss, De geschiedenis van de liefde, p. 185/186

Fris en gezond

" Gunnarstranda keek haar een hele tijd aan. “Persoonlijk”, zei hij stijfjes, “gebruik ik al mijn tijd om mezelf fris en gezond te houden, door me verre te houden van lichaamsbeweging en matigheid, en een cursus Stoppen met roken, diëten en een goede nachtrust te vermijden.” "

Kjell Ola Dahl, De vierde overvaller, p. 180

Van haperen over BON

In 'Het onderwijsblad' -nr. 4, 27 februari 2010, p. 15 staat een column van Ton van Haperen over BON, Beter Onderwijs Nederland,:

Hierin wordt opgemerkt:
"Bovendien is een aanzienlijk deel van het ledenbestand bejaard en over the hill, lijkt de website op een therapeutische ontmoetingsplaats voor particuliere gevoelens van miskenning en is het gedachtegoed van de grote roerganger persoonsgebonden en intuïtief."
Verrek, nu maar hopen dat men niet iets dergelijks over mijn blog gaat opmerken.
Hoewel ...

Reacties, werkt dus 'een beetje'

Dankzij Hans' niet aflatende bemoeienis en hulp staat er nu trots 2x een reactie. Een reactie die ervan getuigt dat het nog niet geheel en al vloeiend verloopt, het kunnen reageren. Dus 'vinkte' ik nog maar eens hier en daar wat aan/af.

Ik kom er wel, hoor.

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -10-

"(...) het ontstaan van een loodzware top-down-organisatie waar tegenspraak niet geduld werd en 'eigenwijsheid' de slechtst denkbare eigenschap was. Een organisatie die pretendeerde langs korte lijnen te werken, maar terwijl vroeger de uitgever spin in het web was waar iedereen direct bij terecht kon, hing de huidige functionaris hoog boven de organisatie. Hij liet zien hoe duur dit allemaal uitpakte en welke negatieve gevolgen het had op allerlei fronten."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 417

Reactie op 'Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -9-'

Onder het vorige citaat had een reactie moeten staan, ware het niet dat 'de pogende indiener' ervan tegen het volgende opliep:
"Helaas kreeg ik die reactie niet door het poortje van uw weblog heen. Er moet een of ander profiel gekozen worden en dat lukte mij niet naar tevredenheid van uw douane."
Oei, ik heb vast mijn douane bij de aanmaak van mijn blog een korte cursus 'vertrouw-niemand;houd-de-poort-hermetisch-gesloten' gegeven. Maar daarmee, zo blijkt nu, onthoud ik iedereen de mogelijkheid om instemming te betuigen, gewag te maken van herkenning of om afgewend te reageren (om maar eens wat op te sommen). Maar, uiteindelijk ... zo weinig communicatief wil ik nu ook weer niet zijn; dus in de instellingen gedoken en vanaf heden mag een ieder zijn fluisteringen aan mijn regels toevoegen (hoop ik maar). Grijp je kans!
Deze inleiding natuurlijk mede om de spanning op te bouwen: wie wilde er nu reageren???
Ik citeer:
"Strikt genomen is dit niet mijn tekst (zoals u met de dubbele aanhalingstekens ook aangeeft), maar een citaat uit een brief van 3 advertentieverkopers aan hun botte chef. Maar ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden.
Hans Vervoort"
LEUK!

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -9-

"'Van een chef verwachten wij input, planning en adviezen, geen dicatoriale commando's en dreigementen. Dat is niet de stijl van dit bedrijf en wij zouden het op prijs stellen als je je wat meer verdiepte in de werkwijze van de Weekbladpers en de markt voordat je ons van hot naar her stuurt voor (meestal) niets. Rapporteren doen we graag, voor apporteren zijn we minder geschikt.'"

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 278

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -8-

Ik gaf al aan dat je waar je in citaten 'Weekbladpers Tijdschriften' tegenkomt dit kunt vervangen door iedere goedbedoelde instelling die je maar wilt, hè ...
"Nu begon hij te beseffen dat hij al die jaren geboft had. De Weekbladpers was een vat vol tegenstellingen en niets ging er ooit vanzelf. Maar er was weinig echte agressie tegenover elkaar en veel overeenstemming over wat men wel of niet belangrijk vond in het werk. De liefde voor de bladen stond voorop en ook het idee dat het bedrijf van de werknemers zelf was, sprak iedereen aan. De mierenhoop was, uiteindelijk, één grote familie van gelijkgestemden. En niemand was bang voor zijn hachje of zijn baan. En dat was nu plotseling aan het veranderen. (...) Maar die persoonlijke ergernis viel in het niet bij wat er nu aan de hand was. Angst en willekeur waren het bedrijf binnengeslopen. En het was Hans niet goed mogelijk om daar met ironie naar te kijken of er vrolijk over te schrijven."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 277

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -7-

"Ik heb acht jaar lang 60 uur per week gewerkt om de cultuurbladen weer in de zwarte cijfers te krijgen. En kijk nu eens. Een steeds verticaler organisatie met steeds meer mensen, en cijfers die steeds roder worden. En dan moet ik lijdelijk gaan toekijken? Zo zit ik niet in elkaar."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 276

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -6-

"... dat ik voor hard werken en een goed rendement ben, maar dat ik het nog belangrijker vind dat we fluitend naar het werk gaan (...) en het gevoel hebben dat we zelf ons lot bepalen."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 273

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -5-

Waar je in citaten 'Weekbladpers Tijdschriften' tegenkomt kun je dit vervangen door iedere goedbedoelde instelling die je maar wilt ...
"Weekbladpers Tijdschriften is in de rui. Nieuwe mensen met nieuwe ideeën, een ambitieus expansieplan, stringenter winstnormen, een hiërarchischer structuur (een beetje ouderwets, vind ik dat persoonlijk), meer vergaderingen en minder overleg."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 272/273

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -4-

de combinatie van domheid en arrogantie die het voor het zeggen heeft; onervarenheid, in combinatie met geloof in eigen kunnen; een wandelende tijdbom: herken je dit??
En dan vergeet hij nog te vermelden: het eikenhouten bord voor de kop, het totaal niet reflecteren op eigen kunnen!
"Hij rekende voor dat het afstoten van onze Wereld de Weekbladpers armer zou maken en besloot met de hoop uit te spreken dat het voornemen heroverwogen werd.
Hij stuurde het stuk naar de directievergadering en kreeg er geen antwoord op. Enkele maanden later besloot de directie met goedkeuring van de OR om het contract met NOVIB over onze Wereld op te zeggen.
'Kan jij daar niet nog iets aan doen?' vroeg redacteur Willy van Rooijen aan Hans toen ze elkaar tegenkwamen.
'Nee,' zei hij treurig, 'de combinatie van domheid en arrogantie die het nu voor het zeggen heeft is dodelijk.'
Het was eruit voordat hij het wist en toen hij het gezegd had, wist hij dat het waar was. Haar onervarenheid, in combinatie met haar geloof in eigen kunnen, maakte Lize tot een wandelende tijdbom.
En hij had haar zo graag alles overgedragen wat hij wist.
'Als je de leiding over een bedrijf krijgt loont het de moeite om er eens goed naar te kijken voordat je dingen anders gaat doen,' had hij haar willen zeggen. 'Dan merk je dat een bedrijf een levend organisme is dat uit zichzelf een groot aantal problemen oplost. Ook al ziet die oplossing er soms wat vreemd en geïmproviseerd uit, het kan een stap zijn in de evolutie.'
Hij had haar willen vertellen over Rinus' gouden uitspraak dat ergens in het bedrijf iemand zit die elke week of maand iets kleins doet dat essentieel is voor het bedrijf, en als hij met vakantie is of ziek en vergeet het over te dragen, dat er dan iets rampzaligs gebeurt."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 206/207

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -3-

Over de herkenbare 'niet-lezers/vluchtige scanners' en de 'A4-bobo's'
"Hij verwachtte dat ze het een en ander te vragen zou hebben naar aanleiding van dit stuk, maar ze had het niet bij zich en gaandeweg het gesprek besefte Hans dat ze het vermoedelijk ook niet gelezen had, of alleen maar vluchtig gescand. Zou zij een van die mensen zijn die alleen via gesprekken informatie opnam?"
Dit citaat wordt als volgt voortgezet:
"Of behoorde zij tot de A4-bobo's die alles wat meer dan een A4 vergde als geouwehoer bestempelden? Kees had dat virus ook ergens opgedaan, en hoewel Hans hem graag mocht kon hij het niet nalaten telkens als Kees tegen iemand zei: 'Doe mij daarover een A4'tje'dat aante vullen: ''of zoveel langer als je nodig hebt.'"

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 163

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -2-

"Waarom was de behoefte aan zeggenschap bij werknemers zo afgenomen, vroeg Hans zich af. Het was vermoedelijk alleen te verklaren uit het totaal verdwijnen van het idee dat een bedrijf een levend organisme is, dat bestaat dankzij de liefde en de ijver van wie er werken. Werknemers zijn vooral bezig met hun eigen loopbaan. En waarom zou je inspraak willen in een bedrijf dat je elk moment kan verlaten voor een betere baan?"

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 423/424

Van Annie -3-

Omdat de wereld zo boos is, mag je niet lachen, niet genieten, niet spelen, niet gek doen. En je mag niet fijn warm thuis zitten en het fijn hebben zolang er in de wereld nog zoveel... o - noem de hele rotreut maar weer op - is ... Alleen maar boos leidt tot angst, agressie en het machteloos doodverklaren van alles en iedereen.

Annie M.G. Schmidt in 'Anna' van Annejet van der Zijl, p. 303

De andere kant van veilig mopperen

De Volkskrant publiceerde op 28 januari een artikel

onder de titel ‘Alleen mopperen op de gang is voor de leraar wel zo veilig’.
Enkele uitspraken:
"We durven het onderwijs nog steeds niet over te laten aan degenen die ervoor zijn aangesteld. Er heerst nog altijd veel voogdij vanuit besturen en de bovenschoolse managers."
"‘Hoe komt het dat de docent zich zo weinig laat horen? Wellicht omdat hij het ook wel lekker vindt. Het biedt veiligheid als hij er zelf niets aan hoeft te doen.’ "
"‘Maak leraren eigenaar van hun resultaten, geef hun vertrouwen, breek de angstcultuur op scholen af, zodat leraren en schoolleiders weer wat durven.’ "

Van Annie -2-

Ze was heel aardig, maar je moest haar niet tegen je hebben. Als ze zich aangevallen voelde, kon ze heel venijnig en assertief uit de hoek komen.

Gislebert Thierens over Annie M.G. Schmidt in 'Anna' van Annejet van der Zijl, p. 280

Van Annie

"Oud en versleten, veracht en vergeten"

Uitspraak van de moeder van Annie M.G. Schmidt in 'Anna' van Annejet van der Zijl, p. 228

Uit de inkijkjes van Hans Vervoort -1-

"Er volgden grootscheepse verhuizingen want Lize had al vrij snel een mooie kamer op de begane grond betrokken en wilde al haar afdelingen om zich heen hebben. Dat betekende verbouwingen en opknapbeurten, ook voor het nieuwe personeel dat zij aantrok. Hans' suggestie dat je als uitgever de lezerswerving direct onder je hoede moet hebben was Lize slecht bevallen. Er was een nieuw Hoofd Lezerswerving aangetrokken, en een secretaresse. Ook op andere plekken nam de bezetting snel toe. In het begin had Hans het gevoel dat hij spijkers op laag water zocht, maar geleidelijk aan besefte hij: hier is een ommezwaai aan de hand. Het is niet meer zo dat de directie het bedrijf dient, welnee, het bedrijf heeft een Leider aangetrokken en moet zich aan haar wensen aanpassen. En de Leider neemt haar verantwoordelijkheid pas als alles precies zo georganiseerd is als zij wil. En dat was een nogal dure organisatie, kon hij in de administratieve overzichten zien."

Hans Vervoort, Het Bedrijf - Confrontatie, p. 198/199

Geinige uitspraak

Tijdens de bijeenkomst van de commissie van de Tweede Kamer die de kredietcrisis onderzoekt zei William White, oud-adviseur Bank voor Internationale Betalingen, volgens de Volkskrant van vandaag het volgende:


‘Pas als het eb wordt, zie je wie zijn zwembroek niet aanheeft'.

Dit is tè kinderachtig

Maar moest toch even, kon het gewoon niet laten.
Vandaag in de Volkskrant:

En waarom moest het dan en waarom kinderachtig? Gewoon doordat het om een opvallendheid door een naam gaat.
Immers er staat:

Ontucht met dieren wettelijk verboden

Nederland doet weer een stapje richting beschaving. Op het plegen van ‘ontuchtige handelingen’ met dieren komt anderhalf jaar celstraf te staan. Ook het in bezit hebben, maken en verspreiden van dierenporno wordt expliciet verboden. De Eerste Kamer heeft dinsdag het initiatiefwetsvoorstel van Tweede Kamerlid Harm Evert Waalkens van de PvdA aangenomen. De Tweede Kamer was unaniem voor het verbod op seks met dieren. In de Eerste Kamer waren VVD en CDA tegen. VVD-senator Schaap noemt het verbod ‘onuitvoerbaar en niet handhaafbaar’.